Bu yıl üniversitedeki son dönemim, hatta bu yazıyı yazarken diplomayı alıp mezun olamama yaklaşık 1 ay gibi kısa bir süre kaldı. Mezun oluyorum diye seviniyorum, ama buruk bir sevinç. Bir çok kişinin aksine üniversitede geçirdiğim yılları özleyeceğim. Normalde geçmiş yıllardan aldığım fazladan dersler ile kredimi ziyadesiyle doldurmuştum. Aslında bu hazırlıkların hepsi son yılımın çok rahat geçmesi için yapılan yatırımlardı. Ancak geçmiş yılların yoğunluğunun verdiği alışkanlık ya da açılan seçmeli derslerin cazibesinden olsa gerek son yılım pek rahat geçmedi. Bilakis, diğer yıllara nazaran daha yoğun olduğu zamanlar bile oldu. Çünkü 1 adet bitirme projesinin yanında 2 adet projeli ders aldım. Bu projeli derslerden birisi "SE 354" kodlu, "Oyunlarda Yapay Zeka" dersiydi. Ders ilk defa verilmekle birlikte, öğretim görevlisi, üniversiteye ilk başladığım sıralar okulumuzda asistanlık yapan ve SDL ile tanışmama vesile olan Kaya Oğuz hocamızdı. Pojemiz Unity oyun motoru üzerinde C# programlama dili ve Standart Unity kütüphanelerini kullanarak "Battle City" benzeri bir oyun yapmaktı. Aslında belli bir arayüz hocamız tarafından bize sağlandı. Bizim yapmamız gereken ise bu arayüz üzerinde bulunan tanklara yapay zeka yazmak idi. Arayüzden kastım, harita, harita üzerinde bulunan çeşitli eşyalar(silah, sağlık) ve 4 tane tank bulunmaktaydı. Daha detaylı bilgi projenin anasayfasında mevcuttur. Aslında oyunun tamamını hocamız yazmış, sadece tanklar için gerekli yapay zekanın yazılmasını bizden istemişti. Proje aşaması çok eğlenceliydi. Ancak bazı noktalarda insanın kafası karışabiliyordu. Sonsuz olasılıkları düşününce iş içinden çıkılmaz bir hal alıyordu.